“Canlılara və ölülərə bölünən” Ukrayna

Şönbürndan – Versala, Versaldan – Buckinghama, ordan Topkapı- Dolmabahçe arasında gedib – gələn qasidlərin gündəliyində bircə məsələ vardı:
Napoleondan sonra Avropada "Müqəddəs İttifaq” təsis edərək, siyasi Qitənin jandarmına çevrilən Rusiya istədiyi ölkəni cəzalandırır, hətta dənizlər və boğazlar kralının nüfuz ərazisini təhdid etməyə başlayırdı.
Qara dəniz, Aralıq dənizi, Azov dənizi boyunca rus "dikiy”, çar əsgərləri savaşır, dünyanın ən böyük imperiyası olmanın haqqını həyatları bahasına ödəyirdilər.
Ona görə də, Müqəddəs Torpaqlarda missiyası "xristian azlığın qorunması” olan Rusiyaya qarşı İngiltərə və Fransa 1854-cü il martın 28-də müharibə elan etdilər.
Ruslar müharibədən qaçmaq üçün ilk növbədə çox cəhd etsələr də, Paris və London qərarlı idi. 
Məşhur "Sevastopolun mühasirəsi" anlayışı bu gün o qədər başa düşülən və anlaşılandır ki, Rusiyanın Ukrayna kampaniyasında "Krım müharibəsi”nin bütün elementləri, səbəbləri və aktorları eyni formada qalmaqdadır.
Məşhur koçeqarın "Ocağı” – Ukrayna
 
Nikolay Ostrovski  "Polad necə bərkidi” romanı ilə bizim və Qırmızı İmperiyanın orta və son dönəm nəsli üçün əsl tərbiyəvi funksiya daşımaqda idi. 
Kitabın biR yerində "İnsan üçün ən qiymətli şey həyatdır. Həyat insana bir dəfə verilir, o həyatı elə yaşamalısan ki, səmərəsiz keçən günlər üçün sonra əzab çəkib, heyfislənməyəsən, keçən günlərin rəzaləti və alçaqlığı üçün utanmayasan… Yaşamağa tələsmək lazımdır”- deyən, Ostrovski 90 il sonra vətəninin uğrunda savaşdığı güclü Rusiyanın varisinin əllərində çırpındığını güman ki, "komsomol gözü” ilə görməyəcək, anlamayacaqdı, amma həyat insana seçim üçün alternativlər təklif edərsə, insan övladının sülhü deyil, müharibəni daha çox sevdiyini dağıdıcı təbiətindən irəli gəlməsini bilməliydi.


Pavel Korçagin  (Ostrovskinin özü) ən ağır, qara işdə – ocaqçı köməkçisi işində çalışan bir uşaq gözünü açandan, ancaq əzab, aşağılanma və istismar görür. 
Ostrovskinin 15 yaşı olanda 1919-cu il idi. Ölkədə vətəndaş müharibəsi gedirdi. Ostrovski prosesə qoşulur, Pavel qızıl ordu sıralarında vuruşur. O "ÇK” sıralarında fəaliyyət göstərir, komsomola daxil olur, aktivistə çevrilir, partiyaya üzv seçilir, bolşevizmi təbliğ edir, əksinqilabçılarla mübarizə aparır, döyüşlərdə yaralanır, bir gözünü itirir, bir neçə dəfə xəstələnir, ancaq ideyaya tükənməz inam, mübarizə eşqi onu xəstəliyə baxmayaraq, davam etməyə sövq edir. 
Ostrovski həyatını 3 mərhələ ayırmışdı:
birinci – əldə silah inqilabi mübarizə dövrü,
ikinci – sağlamlığını əlindən alan təbiət ilə mübarizə dövrü,
Siyasi yazımızın ədəbiyyat səhifələri bəlkə də siyasətin ədəbiyyat dili ilə daha rahat anlaşılmasını izah edir deyə, müəllif (mən) də, oxucu da bu cür metodla yazının davam etdirilməsini istəyir sanki.
Bakıdan – Hindistana: Nasist Almaniyasının Hitleri ilə Rusiyanın Putini=Qərbin dəyişməyən müttəfiqliq və müharibə resepti
 
Maykop, Qroznı və  Bakı Hitlerin cənuba – İran üzərindən Suveyş kanalına çıxmaq istəyi üçün triada yaradırdı. Reyx istəyirdi ki, bununla da Britaniyanın qan damarını doğrasın və SSRİ-ni meydanda tək qoysun, ABŞ isə tələsmir və çox uzaqdan proseslərə baxmaqda idi.  1942-ci ilin 12 avqustunda Moskvaya gələn Çorçillin çantasında yalnız bir məsələ vardı: Bakı dözə biləcəkmi və Londondan yaxşı tanıdığı "Lüftvaffe”nin hücumları Qafqaz dağlarını dələ biləcəkmi?
Təsəvvür edin ki, Çörçillin hücum olacağı təqdirdə Bakını müdafiə edib, sonra Stalinə qaytarmayacağından şübhələnən İosif Bakını taleyin ümidinə tərk etdi, sadəcə xoşbəxtlikdən Hitler bu faktor haqda kəşfiyyat məlumatı almaqdansa, tort üzərində kəsdiyi Bakını yeməklə kifayətlənmişdi.
1. Müharibə qaydaları dəyişib;
2. İmperiyalar daha da inkişaf edib, Rusiya isə son feodalizm dövründə yaşamaqdadır.
Rusiyadan hadisələr baxdıqda Kremlin qırmızı pəncərələrindən görünür ki, ABŞ-ın, ələlxüsus NATO-nun silahları ona tərəf tuşlanıb.
Əlbəttə, təbii idi. Onsuz da müasir dünyanın BMT sistemi 5 güclü dövlətin dünyanı idarə etməsi üçün qurulmuşdu, amma Rusiya yazımızın girişində bəhs etdiyimiz ideologiya – nostalgiya və psixologiya – Korçaginlərin, Şoloxovların qələmi ilə bölgəyə daxil olmadı, Xarkovda bombalanan sadə vətəndaşlar, əksəriyyəti rus mənşəli olan insanların "nasist” kimi zərbələrə məruz qalması ilə Rusiya xalqların sevgisini qazana bilməzdi ki, bu yanlışı Kremlin üzünə ilk vuran, Almaniya baş naziri Olaf Şultz idi, böyük şövqlə fürsəti fövtə vermədi: "Putinə təşəkkür edirik ki, nasist damğasını üstümüzdən götürdü” və 70 il əvvəl faşist kimi SSRİ-yə qarşı savaşan nəslin davamçıları Rusiyaya qarşı "nasist” olduğuna görə savaş açıblar.
Canlılara və ölülərə bölünən Ukrayna
 
Stalinrad döyüşlərinin memuarlarını yazanların bir çoxu Stalinin adına olan şəhərin şərəfi haqda verdiyi əmrin mahiyyətini çətin də olsa, aça bilirlər.
Stalinqradın əhalisini köçürməklə bağlı təklifə "biz bu addımı atsaq, düşmən fikirləşəcək ki, şəhəri  tərk edirik. Ona görə də əhalini iki qismə bölün: canlılara və ölülərə, bununla belə, ölülər nəticədə canlılardan dəfələrlə çox idi”.
Xarkov – Ukrayna kimliyinin yeni təsdiqi, doğuluşu və ucalmağıdır, Rusiyanın "slavyan xalqları” ideyasının tənəzzülü və itkisidir. Çünki müharibələrin körpə siması varsa, güllələr fidanların bətnində yer tapırsa, insanlıq məhv edilirsə, burda heç bir ideologiya, tarixi bağ və qohumluq rol ala bilməz.
2014-cü ildə bu gün Xersonda, Kiyevdə, Xarkovda partlayan bombaların tarixinə gətirən yolun döşəməsi salınmaqda – Krım işğal edilməkdə idi.
Əziz Əlibəyli
Sosial Tədqiqatlar Mərkəzinin Mətbuat Xidmətinin rəhbəri





www.anews.az